Politiek

Beschaving begint in de buurt

Rory Stewart

De inwoners van de westerse democratieën zijn rijker, beter behuisd en gezonder dan ooit. Europa kent al bijna zeventig jaar vrede. Het uitvoeren van de wil van de meerderheid en het beschermen van de rechten van minderheden hebben zich verbreid van Portugal tot Roemenië. De positie van vrouwen is verbeterd. Racisme en homofobie zijn afgebrokkeld. In ieder stadje wonen hoogopgeleide, welbespraakte en energieke individuen — stadjes die vaak meer kunstenaars en uitvinders, zo niet filosofen, lijken te huisvesten dan het republikeinse Athene. En toch maken onze democratieën, ondanks al deze klaarblijkelijke vooruitgang en al dit potentieel, op de meesten van ons een teleurstellende en trage indruk.

Zevenentachtig procent van de huidige Britten — en de meerderheid van de bevolking in de ontwikkelde landen — gelooft dat hun politiek ‘stuk’ is. Deze mensen hebben het gevoel slachtoffer te zijn van een bijzonder op eigenbelang gerichte, bevooroordeelde en onervaren generatie politici. Tijdschriften en roddelrubrieken versterken ons gevoel dat deze politici verschrikkelijk zijn; en de minachting van het publiek deprimeert hen en verleidt hen ertoe zich te gaan gedragen zoals hun kiezers denken dat ze doen. Omdat hun publiek niet langer betrokken of respectvol is, hebben politici steeds meer moeite hun kiezers uit te dagen of te inspireren. Vaak proberen ze het niet eens meer. De politiek wordt minder belangrijk en minder serieus. En bovenstaand verhaal geldt niet alleen maar voor de politiek.