cultuur

De crisis van de geest

Paul Valéry
Eerste brief  [1]

 

Wij beschavingen, wij weten inmiddels dat we vergankelijk zijn.

We hadden gehoord van werelden die in hun geheel waren verdwenen, van machtige imperia die met mensen en materieel ten onder waren gegaan; neergezonken in de diepste diepte der tijden, met hun goden en wetten, hun academies, hun zuivere en toegepaste wetenschappen, hun grammatica’s en woordenboeken, met hun klassieken, romantici en symbolisten, hun critici en de critici van hun critici. We wisten wel dat de hele aarde eigenlijk is opgebouwd uit asresten, dat as ergens voor staat. In de dikke mist van de geschiedenis zagen we de schimmen van reusachtige schepen, beladen met rijkdom en geest. Tellen konden we ze niet. Wat hadden we eigenlijk met de ondergang van die schepen te maken?