cultuur

De menselijke verhoudingen

Natalia Ginzburg

Dit essay verscheen in 2002, in Nexus 33, ‘Terugkeer’.

Centraal in ons leven staat het probleem van onze menselijke verhoudingen: zodra wij ons ervan bewust worden, dat wil zeggen, zodra het zich als een duidelijk probleem aan ons voordoet en niet langer als een verward lijden, beginnen we de sporen ervan te volgen en het lange verhaal van ons leven te reconstrueren.

In onze vroege jeugd richten we onze ogen vooral op de voor ons duistere en geheimzinnige wereld van de volwassenen. Die komt ons absurd voor omdat we niets begrijpen van de woorden die de volwassenen met elkaar wisselen, noch van de betekenis van hun beslissingen en handelingen, noch van de oorzaken van de wisselingen van hun humeur, van hun plotselinge woede-uitbarstingen. De woorden die de volwassenen met elkaar wisselen begrijpen wij niet en ze interesseren ons niet, ze vervelen ons mateloos. Hun beslissingen, die onze dagelijkse gang van zaken kunnen veranderen interesseren ons daarentegen wel, hun slechte humeur dat de middag- en avondmaaltijden overschaduwt, het plotseling slaan met deuren en stemmen die losbarsten in de nacht.