Bettina Stangneth

Duitsland, 1966

Filosoof Bettina Stangneth promoveerde op Immanuel Kants ‘geloof’ en zijn concept van het ‘absolute kwaad’. In 2000 ontving ze de eerste prijs van de Philosophisch-Politische Akademie in Keulen voor haar onderzoek naar de antisemitische aspecten van Kants werk. Sindsdien bevraagt Stangneth de filosofie van de nationaal-socialisten. Ze ondernam een zoektocht naar de documenten van Adolf Eichmann, waar ze ook zijn naoorlogse geschriften bij betrok en de opnames van zijn gesprekken met andere nazi’s tijdens zijn Argentijnse ballingschap. Dit resulteerde in het veelgeprezen Eichmann vor Jerusalem (2011), vertaald als Eichmann in Argentinië, waarin ze Eichmann portretteert als een overtuigde en bedachtzame nazi. Daarmee doorbrak ze Hannah Arendts beeld van de koele bureaucraat en toonde ze subtiel dat nazimisdaden niet kunnen worden beschreven in termen als de ‘banaliteit van het kwaad’ of ‘onnadenkendheid’.